Skelkur miri Egils sgu og glman vi drauginn

En er eir voru komnir upp klifi, hljpu sj menn r skginum og upp kleifina eftir eim og skutu a eim. eir Egill snerust vi, og stu eir jafnfram um vera gtuna; komu arir menn ofan a eim hamarinn, og grttu eir aan , og var eim a miklu httara.

... sagi lesari hljbkar Egilssgume dimmri rddu,kva a hverju ori, spennan jkst. Enn einu sinni stu Normenn fyrir Agli og tluu ekkert anna en a drepa hann. g var niursokkinn sguna gngu minni upp fr Elliavatni, gekk greitt og ltur noraustanttinni. Gerist hvort tveggja senn, lesarinn lauk ofangreindum orum og g heyrihlj sem var ekki vindgnau. Leit rsnggt vi og s ahjlreiamaur var vi a a anda ofan hlsmli mrarna rngum gngustgnum. Mr br hrottalega, missti vag, slefai, kiknai hnjnum, argai skrkrmaog l vi yfirlii af skelfingu. Ni mr samt nokkrum sekndum sar oghjlamaurinn rann fram hj mr.

„Faru rassgat,“ tautai g. Hef lklega sagt etta hrra en g tlai enda er a oft httur eirra sem eru me sma ea tnlist eyrum a tala nokkrum desbeljumhrra en elilegt er. Hjlreiamaurinn hgi ferina og gat g greinta hann vri ekki sttur vi kvejuna.

„g komst ekki framhj r,“ sagi hann. „Og hva get g gert a v tt srt me eitthva eyrunum?“ sagi hann.

„Hva get g a v gert a srt a flkjast hr og skelfir saklausa gngumenn?“ruglaig algjru fti, fann ekkert gfulegraa segja ar sem g vissi upp mig skina.

Hann hjlai fram. Samrurnar tkuaeins nokkrar sekndur en enn var skelkurinn ekki r mr. Og hva var mr a ori? „Faru rassgat,“ tautai g sem var a ngu htt til a hjlamaurinn heyri.

„ ert dni,“ sagi s hjlandi, og jk hraann. g brst ekki vi fullyringunni. Um lei ogskelkurinn rjtlaistloks af mr ttai g mig v a hann hafi rtt fyrir sr. Hefi auvita tt a bija hann afskunar. Kannski var g ekkert lkur sumum fornmnnum sem brugu fyrst vopnum ur en eirspuru.

Mr hefur ekki brugi jafn miki san g lenti glmunni vi drauginn utan vi Fimmvruskla veturinn 1992. annig var a um mija ntt fann g knjandi rf a kasta af mr vatni enda hfum vi flagarnir dreypt rlti li um kvldi. Og egar g milli svefns og vku opna austurdyrnar til ess a ganga erinda minna, grpur einhver axlir mnar og kippir mr t niamyrkri enda var hvorkitunglsljsn stjrnubjart. Draugurinntuskai mig til nokkrar sekndur og g gat mr enga bjrg veitt v skelkurinn sat mr. Enginn vaskleiki var mr frekar en Frigeiri eim sem fr segir Egilssgu:

921001-16 bFrigeir var maur ekki mikill, grannlegur og frur sjnum og ekki sterkur; hafi hann og ekki stai bardgum.

g telji mig mikinn mann, grannan og fran eru fjlmargir annarri skoun, jafnvel nnir vinir og ttingjar. Og enga reynslu hef g bardgum og allra sst vi drauga. Vkur n aftur a draugnum sem hristi mig allyrmilega. Var mr til happs a g gat flma hendinni ski sem st upp endann arna vi austurgaflinn. g greip a me hgri hendi og bari ftur draugsa sem misstivi a tkin mr en g fli inn skla, fr inn kamarinn og greip ar litla tunnufulla af mannasaur og vopnaur honum steig g aftur t um dyrnar. Og arna st Glmur rum fti grenjandi af heift og reii. gskvetti saurnum a honum og hann hrfai organdi. Hafi einhvern tmann lesi a hi eina sem gagnast gegn draugum er mannasaur. Gott er a vera vlesinn. Og draugsi fli sem ftur toguu undan sktlegum kstum mnum, gott ef hann gufai ekki upp 920315-13 Fimmvrusklisvartntti. Minnir a.

Svo gerist a morguninn eftir a vi bjuggum vi okkur til brottferar og var g byrjaur a segja fr viureign nturinnar en flagar mnir hlusta aldrei mig heldur flttu sr t me sitt hafurtask. Fannst skiljanlegaltt hugavert a hlusta sgu um mann sem fert a pissa.

ti voru eir alveggttair harfrosnum saurklessunum sem lgu v og dreif hvtum snjnum. Ekki sur uru eir minna forvia a sj arnabakpoka og gnguski reiileysi. fr mig sjlfrtt a gruna mislegt. Sagi samt ekki or, axlai bara pokann minn og skai niur Fimmvruhrygg undan strkunum.

egar vi vorum nrri v komnir a Fkka sum vi mann sem gekk eftir austurleiinni fr sklanum og upp vegskari. Bakpoka hafi hann ekki og slaisnjinnn ska og stafa.Flagar mnir veifuu en hann svarai ekki kvejunni tt hann si okkur fullvel. Eitthva var arna rtt um dnalegaframkomu fjllum. g jk ferina og skai sem hraast niur Hlsinn, langt undan flgum mnum, sem eru allir betri skamenn en g.

Sguna um viureign mna vi drauginn hef g ekki sagt neinum fyrr en n. Og a af gefnu tilefni. Velti v fyrir mr hvort hjlamaurinn og draugurinn su einn og sami, sko maurinn. Skuldir afsakanna safnast fyrir hj mr.

En svo g vki aftur af sgunni um hjlreiamanninn. Hann hvarf mr t buskann. g tr v n hlustunargrjunumaftur upp eyrun og hlt fram a hlusta Egils Sgu. Eitthva hafi g misst r v arna sagi:

Egill hafi mrg sr og engi str; fru eir n sna lei; hann batt sr frunauta sinna og voru engi banvn; settust eir slea og ku, a er eftir var dagsins.
En eir hinir vermsku, er undan komust, tku hesta sna og drgust austur af skginum til bygga; voru bundin sr eirra; f eir sr fruneyti, til ess er eir komu fund jarls, og segja honum snar farar; eir segja, a hvortveggi lfur er fallinn og dauir voru hlfur riji tigur manna -- "en fimm einir komust undan me lfi og eir allir srir og barir."

Efri myndin er af tunnu me mannasaur r Fimmvruskla. Sklverirer a hella r henni hyldjpa sprungu Mrdalsjkli. ar geymist hann uns Katla gs honum. a verur sjn a sj.

Seinni myndin er af austurhli Fimmvruskla. Skin hafa veri lg niur enda rskammt brottfr.


Sasta frsla | Nsta frsla

Bta vi athugasemd

Ekki er lengur hgt a skrifa athugasemdir vi frsluna, ar sem tmamrk athugasemdir eru liin.

Innskrning

Ath. Vinsamlegast kveiki Javascript til a hefja innskrningu.

Hafu samband