Landsbankinn sýnir kjörnum fulltrúum fingurinn

Nýjasta dćmiđ um stjórnleysiđ og reiđarekiđ er í Landsbankanum, ţar sem stjórnendur fóru fram međ offorsi gegn eigendastefnu og samningi viđ eigendur. Bankastjórinn segir ađ ríkisstjórninni og almenningi komi máliđ ekki viđ. Bankinn sé ekki ríkisbanki heldur sé hann banki ađ verulegu leyti í eigu ríkisins. Af hverju leyfist ţessu fólki ađ standa uppi í hárinu á fulltrúum fólksins í landinu?

Leiđari Morgunblađs dagsins er beinskeyttur og afar góđur. Hann fjallar um kjörna fulltrúa á ţingi og í sveitarfélögum og máttleysi ţeirra gagnvart embćttismannavaldi, álitsgjöfum og ţrýstihópum. Nú er svo komiđ ađ kjörnir fulltrúar eru í aukahlutverki eins og ţađ er orđađ í fyrirsögn leiđarans.

Furđuleg kaup Landsbankans á tryggingafélaginu TM benda til ţess ađ stjórnmálamenn, ţjóđkjörnir fulltrúar, hafi afsalađ sér völdum til ţeirra sem bera ekki neina ábyrgđ. Í leiđara Moggans segir:

Hugmyndir um armslengd frá ráđherra voru ekki ćtlađar til ţess ađ veita starfsmönnum ríkisfyrirtćkja olnbogarými til ţess ađ fara sínu fram.

Ţađ er tímabćrt ađ kjörnir fulltrúar, sem almenningur velur og hafnar reglulega og međ beinum hćtti, verđi aftur í ađalhlutverki á sviđi hins opinbera, ţeirra á valdiđ ađ vera og ţeir ţurfa ađ axla ţá ábyrgđ. Almannavaldinu má ekki „útvista“.

Bankasýslan var sett á fót til ađ ráđherra geti ekki haft bein áhrif á stjórnun ríkisbanka. Fyrirbćriđ er kalla „armslengd frá ráđherra“. 

Óli Björn Kárason ţingmađur Sjálfstćđisflokksins, tekur í sama streng og höfundur leiđarans og segir í grein í Morgunblađi dagsins:

Uppákoman í kringum kaupin á TM er áminning um á hvađa villigötur viđ erum komin. Búiđ er ađ framselja of mikiđ vald frá kjörnum fulltrúum til stjórna ríkisfyrirtćkja, úrskurđarnefnda og embćttismanna.

Og í lok greinar sinnar segir Óli Björn:

Eftir ţví sem valdsviđ úrskurđarnefnda eykst og ţeim fjölgar, gjáin milli stjórna ríkis- fyrirtćkja og eigandans breikkar, ţví óljósari er hugmyndin um ađ valdiđ sé sótt til almennings og ađ kjörnir fulltrúar séu umbođsmenn kjósenda.

Einhvern veginn virđast mál ţróast hćgt og hćgt á ţann hátt ađ valdiđ fćrist frá kjörnum fulltrúum til einhvera annarra. Ţegar ţetta hefur gerst og mál eru komin í óefni og ţá loks standa menn upp og gera athugasemdir.

Bankastjórn Landsbankans virđist fara sínu fram og bankastjórinn segir bankann almenningsfyrirtćki og stefna ráđherra eđa ríkisstjórnar komi bankanum ekkert viđ. Gerđur hefur veriđ samningur viđ annan banka um kaup á tryggingafélaginu án fyrirvara um samţykki hluthafafundar. Verđi falliđ frá kaupunum á TM virđist Landsbankinn ţurfa ađ greiđa seljandanum skađabćtur. Á skýru alţýđumáli kallast svona lagađ ađ senda stjórnvöldum fingurinn. 

Ekki er furđa ţó margir reki upp stór augu. Stjórnarandstađan kennir fjármálaráđherra um og reynir ađ koma ţví inn hjá álitsgjöfum, ţrýstihópum og fjölmiđlum ađ hann hafi alla tíđ vitađ um málavexti. Lćtur svona í veđrinu vaka ađ hann hafi unniđ til saka eins og segir í ljóđinu.

Stjórnarandstađan horfir ekki á málavexti heldur notar tćkifćriđ til ađ níđa fjármálaráđherra vegna ţess ađ hann gćti veriđ sekur um eitthvađ óljóst. Er ţetta ekki dálítiđ kunnugleg ađferđafrćđi?

 

 

 


Innskráning

Ath. Vinsamlegast kveikiđ á Javascript til ađ hefja innskráningu.

Hafđu samband