Innihaldslausir kveinstafir Jóns Bjarnasonar

Þeir sem til þekkja vita hvaða afleiðingar uppsagnir í litlum byggðum á landsbyggðinni. Yfirleitt eru það konur sem starfa í bankaútibúunum. Sé þeim sagt upp störfum og enga aðra atvinnu að hafa leiðir það oftast til þess að fólk flyst á brott.

Þetta er vandi landsbyggðarinnar í hnotskurn. Hvert einasta starf er svo ákaflega mikilvægt að allar breytingar hafa veruleg áhrif. Jafnvel fasteignaverð byggist á því að jafnvægi sé í atvinnulífi hvers staðar.

Nú stendur Jón Bjarnason, þingmaður Vinstri grænna, og mótmælir. Fleiri þingmenn Vinstri grænna mótmæla. Því miður er ekkert að marka þetta lið. Það er þekkt fyrir að ganga á bak orða sinna. Munum bara eftir ESB aðlögunarviðræðunum. 

Ekki stóð Jón Bjarnason þingmaður Vinstri grænna upp þegar gengið var á heilbrigðisstofnanirnar á landsbyggðinni og þær knúnar til samdráttar. Afleiðing var auðvitað fækkun starfa. Ríkisstjórnin ber ábyrgð á uppsögnun hundruða fólks, jafnvel þúsunda, og stór hluti þeirra eru á landsbyggðinni.

Jón Bjarnason hefur hingað til haldið sér saman þegar ríkisstarfsmönnum hefur verið sagt upp. Nú telur hann sig og aðra krossferðariddara Vinstri grænna vera meira en hæfilega langt í burtu frá Landsbankanum, með Bankasýsluna á milli, og þá er óhætt að góla og kveina, berja sér á brjóst og krefjast hins og þessa - að minnsta kosti athygli í fjölmiðlum. 

Við almenningur erum orðnir þreyttir á þessari ríkisstjórn og innihaldslausum kveinstöfum Jóns Bjarnasonar og annarra vinstri manna sem eru ekki grænir af öðru en myglu í ríkisstjórnarmeirihluta.

Sannleikurinn blasir við öllum; ríkisstjórnin kann ekki nokkur ráð til að stjórna landinu. Það er rétt sem formaður Framsóknarflokksins hefur haldið fram að ríkisstjórnin hefur orðið þjóðinni dýrari en sjálft hrunið.

Þvert á stefnu ríkisstjórnarinnar

Orkuveitan reynir að tala sig frá vandamálunum

Orkuveita Reykjavíkur ætti að líta sér nær. Fyrirtækið rekur virkjun á Kolviðarhóli og hefur gengið þar mjög illa um landið. Það er nú orðið nær ónýtt til útiveru. Ómar Ragnarsson hefur bent afar kurteislega á vanefndir fyrirtækisins samkvæmt leyfi til virkjunar. Í stað þess að reyna að tala sig út úr vandræðunum þarf OR að taka til hendinni heima við.

Enginn heldur því fram að OR hafi vísvitandi farið með rangt mál, miklu frekar hafa talsmenn þess ekki vitað um staðreyndir og talað því út og suður.

Nú skiptir mestu máli fyrir OR að reyna að bæta umhverfismálin á svæðinu, snyrta til, laga eins og hægt er og koma í veg fyrir uppsöfnun vatns á svæði sem aldrei tjarnar hafa verið áður utan Draugatjarnar. Svo ættu þeir að reka þann sem sér um almannatengslin. Hann er ekki að standa sig, hvers svo sem hann er. 

Harma óvæginn fréttaflutning

Bullið í þingmönnum ríkisstjórnarinnar

Hvað ætli Bíldudalur, Eskifjörður, Flateyri, Súðavík, Grundarfjörður, Króksfjarðarnes og Fáskrúðsfjörður eigi sameiginlegt? 

Jú, það voru íbúar þessara staða sem settu bankakerfið á hausinn. Þangað má rekja fall íslenska bankakerfisins. Þar eru breiðu bökin sem réttu eiga að bera afleiðingar Hrunsins á herðum sínu. Sökudólgarnir fundust loksins í þorpum og bæjum víða um land þegar við héldum flest að þeir væru í þéttbýlinu á suðvestur horni landsins. 

Eða hvað? 

Það mætti allavega ætla að svo sé þegar litið er til rekstrarhagræðingar Landsbankansog kynntar voru fyrr í dag. 

Til hamingju að það, Landsbanki allra landsmanna! 

Eða ... 

Hvað ætli Snæfellsbær, Ísafjörður, Sauðárkrókur, Akureyri, Húsasvík, Fjarðabyggð og Höfn í Hornafirði eigi sameiginlegt? Jú, það voru íbúar þessara staða sem settu bankakerfið á hausinn. Þangað má rekja fall íslenska bankakerfisins. Þar eru breiðu bökin sem réttu eiga að bera afleiðingar Hrunsins á herðum sínu. Sökudólgarnir fundust loksins í þorpum og bæjum víða um land þegar við héldum flest að þeir væru í þéttbýlinu á suðvestur horni landsins.

Eða hvað? Það mætti allavega ætla að svo sé þegar litið er til fjárfestingaáætlunar ríkisstjórnarinnar og kynntar voru 18. maí.

Til hamingju að það, byggðastefna gegn byggðum landsins!

Svona má snúa út úr bullinu í þingmönnum ríkisstjórnarinnar. Þeir halda að þeir geti hættulaust kastað grjóti úr glerhúsi sínu, brúkað einhvers konar morfís talanda og halda það að með því að benda á eitthvað fyrirtæki sem bregst við á erfiðum tímum sleppi ríkisstjórnin við gagnrýni. Sá tími er liðinn að hægt sé að kenna hruninu um vandræðagang ríkisstjórnarinnar.

Við höfum ekki gleymt svikunum og prettunum:

• Icesave I
• Icesave II 
• Atvinnuleysi, dulið atvinnuleysi, landflótti
• Innistæðulaus loforð um atvinnuuppbyggingu
• Ítrekaðar árásir á sjávarútvegsfyrirtækin
• Aðlögunarviðræður við ESB
• Byr, SpKef, Sjóvá
• Sýndarmennskan í kringum þjóðaratkvæði um stjórnarskrármálið
• ...

Muna lesendur eftir fleiri ruglmálum ríkisstjórnarinnar?

 

Jóhanna ætti að fá gulaspjaldið, jafnvel það rauða

Í fótboltaliði mega aðeins ellefu leikmenn spila í einu úti á velli. Þeir geta verið færri, eins og flestir vita. Komi það fyrir að tólf leikmenn séu inn'á í einu er leikurinn stöðvaður, sá tólfti fær viðvörun og tekin er aukaspyrna.

Á þingi eru þrjátíu og þrír leik... afsakið, þingmenn, og skiptast á milli flokka. Fari þingmaður flokks í leyfi kemur auðvitað varamaður inn í staðinn. Þegar sá fyrrnefndi kemur aftur fer hinn út.

Jóhanna Sigurðardóttir, forsætisráðherra, fór til útlandsins. Varamaður kom í hennar stað. Forsætisráðherrann kom aftur, settist á þing og tók til máls, rétt eins og ekkert hefði í skorist. Varamaðurinn sat einnig sem fastast og ræddi um veiði og dekk (sjá Staksteina Moggans í dag). Auðvitað hefði þingforseti átt að gefa Jóhönnu gula spjaldið fyrir að hafa tekið til máls, að minnsta kosti að reka varmanninn útaf með veiðigræjur og dekk.

Út af þessu segir Halldór Blöndal, fyrrverandi forseti Alþingis, og er þungt í honum, finnst eðlilega að virðing þingsins hafa sett niður.

Á fundi Alþingis á fimmtudag var atkvæðagreiðsla »um ráðgefandi þjóðaratkvæðagreiðslu um tillögur stjórnlagaráðs að frumvarpi til stjórnskipunarlaga«. Samkvæmt þingsköpum geta alþingismenn kvatt sér hljóðs um atkvæðagreiðsluna eða gert grein fyrir atkvæði sínu - og er sá réttur að sjálfsögðu bundinn við þá, sem atkvæðisrétt hafa. Á þessum fundi var Jóhanna Sigurðardóttir ekki alþingismaður heldur hafði hún tekið inn varamann, Baldur Þórhallsson. Henni bar því að sitja þegjandi í ráðherrastól sínum eða hverfa úr þingsal ella meðan á atkvæðagreiðslu stóð. Hún hafði með öðrum orðum sömu stöðu gagnvart þinginu og Ragna Árnadóttir og Gylfi Magnússon meðan þau voru ráðherrar.

Með því að gefa forsætisráðherra orðið um atkvæðagreiðsluna urðu forseta Alþingis á alvarleg mistök, sem henni ber að leiðrétta úr forsetastóli. 

ESB flokkur Íslands

Þetta er þingflokkur Vinstri Grænna að undanskyldum tveimur þingmönnum.

 

• Vinstri grænir eru á móti ESB aðild Íslands samkvæmt öllum flokksfundarsamþykktum.
• Þingflokkur Vinstri grænna samþykkti aðlögunarviðræður að ESB þvert gegn öllum flokkssamþykktum.
• Þingflokkurinn leggst gegn þjóðaratkvæðagreiðslu um aðlögunarviðræður við ESB.
• Þingflokkurinn hefur samþykkt að taka við fé frá ESB til að liðka til í aðlögunarviðræðunum.
• Þingflokkur ESB á Íslandi 

Vinstri grænir hafa samkvæmt skoðanakönnunum tapað meira stórum hluta af fylgi sínu frá því í síðustu kosningum, fengu þá 14% atkvæða en myndu nú fara ofan í 7%.

 

Óþarfa jarðrask eða þarft ...?

„Ekkert „óþafa jarðrask“ á Úlfarsfelli“, segir kaldhæðnislega í fyrirsögn í frétt í Morgunblaðinu í morgun. Og á myndinni eru verktakar á kafi í jarðraski.

Og svo er frá umsögn heilbrigðisteftirlis borgarinnar „að gæta þurfi að »óþarfa jarðraski,« að umhverfisspjöll verði ekki á framkvæmdatíma »og að frágangur framkvæmdasvæða sé í sama eða betra horfi en fyrir var«.“.

Allt fellur þetta að sama brunni í skemmtiferð Jóns Kristinssonar, borgarstjóra, og Besta flokks hans. Engin stjórnun, ekkert skipulag, engin forusta, engin eldmóður. Aðeins gott innistarf og lítið að gera.

Borgin er orðin sóðaleg, henni er illa við haldið og frekar ljót ásýndum. Og svo kemur þetta í ofanálag. ER ekki kominn tími til að skemmtikraftarnir í stjórn borgarinnar segi hreinlega af sér? 

Ekkert „óþarfa jarðrask“ á Úlfarsfelli

Afstaða Hreyfingarinnar veðsett ríkisstjórninni?

Hreyfingin styður ríkisstjórnina til „allra góðra verka“, sagði í yfirlýsingu þessara undarlegu stjórnmálasamtaka sem skiptir reglulega um nafn og númer. Einungis vantaði niðurlagið í yfirlýsinga þess efnis að góðar greiðslur þurfi að koma yfir stuðninginn.

Nú er það milljón króna spurningin, hvort Hreyfingin muni styðja þjóðaratkvæðagreiðslu um aðlögunarviðræðurnar við ESB. Eða hefur hún veðsett afstöðu sína í þessu máli eins og öðrum til ríkisstjórnarinnar?

Spurning um ESB á öðrum kjörseðli

Ríkisstjórnin gerir ekkert vegna atvinnuleysis

Mesta mein þjóðfélagsins eftir hrun, og raunar alla tíð, er atvinnuleysi. Vissulega er það dýrt fyrir þjóðfélagið, kostar tugmillljarða króna. Verst er þó hið persónulega áfall sem sá verður fyrir er missir atvinnu sína. í því er fólgin sá mesti kostnaður sem um getur.

Þetta vita allir og ekki síst ríkisstjórn Íslands. Hún og þinghluti hennar hreykir sér af því að atvinnuleysi hafi minnkað hér um einhverja prósentu á milli ára. Um leið er ekki tekið tillit til þeirra sem hafa flutt úr landi og fengið vinnu í útlöndum og þeir gleymast líka smáverktakarnir sem fá ekki einu sinni að skrá sig á atvinnuleysisskrá.

Á sama tíma og atvinnuleysið grasserar í þjóðfélaginu standur ríkisstjórnin og mundar hnífinn og ætlar að rista upp sjávarútveg landsins, eyðileggja það starf sem þar hefur verið unnið með fljótfærnislegum tillögum um breytingar á fiskveiðistjórnunarkerfinu. Og svo er milljörðum eytt í ESB umsókn og aðlögun og loks er milljöðrum eytt í uppstokkun á stjórnarráðinu sem engu mun skila nema útgjöldum. 

Í þokkabót kemur svo forsætisráðherrann reglulega fram í fjölmiðlum og lofar þúsundum starfa. Engar efndir hafa verið á þeim loforðum. Ástæðan er einföld, getuleysi.

Tapið 2-300 milljarðar

Orðskrípið þjóðareign

Stjórnmálamenn halda því oft á tíðum fram fullum fetum að auðlindir sjávar séu í eigu þjóðarinnar. Er það svo? Fyrir það fyrsta, hvað er þjóð? Hefur einhver hitt þjóðina? Undirritaður efast stórlega um það. Þjóð er nefnilega ekki persóna að lögum og ber því hvorki skyldur né hefur einhvern rétt til eigna. Þjóð hefur heldur engan vilja. Hins vegar samanstendur hún af fjöldamörgum einstaklingum sem hafa bæði vilja, hugvit og langanir. Orðskrípið »þjóðareign«, sem stjórnmálamenn nota óspart í ræðu og riti, er því ekkert annað en lýðskrum. Það sem verra er, með því að staðhæfa að þjóðin eigi sjávarauðlindirnar gefa stjórnmálamennirnir í skyn að almenningur, bæði undirritaður og fleiri sem hafa aldrei verkað fisk eða unnið á sjó, eigi persónulegt tilkall til hluta af auðlindaarðinum.

Ofangreint er  úr grein í Morgunblaðinu í morgun eftir Kristinn Inga Jónsson, menntaskólanema. Greinin er vel samin og tekur á því sem fæstir þora að nefna en það er bullið sem nefnists þjóðareign og liggur að baki ofurskatta ríkisstjórnarinnar á sjávarútveginn. Stundum þarf menntaskólanema til að benda á vitleysuna.

Kristinn segir í grein sinni:

Stjórnmálamenn láta oft í veðri vaka að einungis örfáir »sægreifar« hagnist á núverandi kerfi, að þeir maki krókinn á kostnað almennings. Hins vegar er ekkert sem styður þessa fullyrðingu. Það er rétt að þeir sem hafa fjárfest og byggt upp í greininni hafa grætt fúlgur fjár en ekki á kostnað annarra. Kakan hefur heldur stækkað, það er arðsemin aukist til muna - öllum til hagsbóta. Og hvað er það sem telur? Almenningur nýtur ekki góðs af auknum tekjum til ríkisins í formi skatta og veiðigjalds. Miklu fremur eru það fjárfestingar, atvinnutækifæri og framsókn íslenskra sjávarútvegsfyrirtækja, eins og Marels, á erlendri grund sem sjá til þess að öll þjóðin græðir á arðbærum sjávarútvegi. Þjóðinni vegnar vel ef atvinnulífið blómstrar.

Varla er með nokkru móti hægt að mótmæla þessu. Auðvita verða ofurskattar undir felunöfnunum auðlindagjald eða veiðileyfagjald til þess að skattstofninn hrynur og atvinnuleysi verður til. Þjóðinni vegna bara ekkert vel ef stjórnvöld ráðast á atvinnulífið.

 

ESB og ASG tekur ekki tillit til afkomu fólks

Alþjóðagjaldeyrissjóðurinn er eins og íslensk fjármálastofnun. Hún skilur ekki fólk, aðeins Excelskjöl. Fólk þarf vinnu og vinnan skapar verðmæti. Ekkert þjóðfélag hagnast á því að hafa fólk þúsundum saman í biðröð eftir matarskammti dagsins. Þannig er það í Grikklandi og þannig verður það áfram fái ESB og Alþjóðagjaldeyrissjóðurinn að ráða.

Munum ástæðuna fyrir hörku ESB og blindu ASG. Hún er einfaldlega sú að bankar í Þýskalandi, Frakkalandi og víðar eiga svo mikið undir því að gríska ríkið fari ekki á hausinn að þeir reyna allt hvað getur til að halda því að floti. Gríska ríkið á að spar með því að henda fólki út af launaskrá. Engin krafa er gerð til þess að lappað sé upp á skattkerfið og skattlaust fólk og fyrirtæki sem hafa nóg aflögu greiði rétt gjöld til ríkisins.

Engin krafa er að byggja upp fyrirtæki, auka við fjárfestingar, hvetja útlendinga til að sækja Grikkland heim. Nei, aðeins að Grikkir borgi af því litla sem þeir eiga.

Þannig er reksturinn á Íslandi og þannig er hann á Grikkalandi, þökk sé ESB og ASG. 

Gríski harmleikurinn heldur áfram

Bifreiðasmiðurinn sem ríkisstjórnin hræðist

Svar óskast innan 10 daga. Ef mér berst ekki svar lít ég svo á málið að svörin séu öll neikvæð.

 

Í snöfurmannlegri grein í Morgunblaðinu í morgun gengur Halldór Sigurþórsson, bifreiðasmiður, hart að alþingismönnum fyrir að hafa vanrækt að taka á skuldamálum heimilanna eftir hrun. 

 

Halldór virðist hafa sent yfirlýsingu til allra alþingismanna og ætlast til að þeir undirriti hana og beri þannig ábyrgð á að afgreiða skuldamál heimilanna á ásættanlegan máta.

 

Eflaust munu fáir undirrita yfirlýsinguna og allir bera fyrir sig einhvað sem í henni stendur, of eða van. Gott og vel. Hinu skulu alþingismenn átta sig á, að hér er almennur borgari sem vill fá úrlausn mála. Ríkisstjórnin og löggjafarvaldið hefur vanrækt þetta verkefni í þrjú ár því allt sem gert hefur verið hefur reynst vera ófullnægjandi.

 

Þingið virðist ekki hafa gert sér neina grein fyrir því áfalli sem einstaklingur eða hjón hafa orðið fyrir er allt eigið fé þeirra í íbúð hvarf við hrunið. Á skuldheimtuseðli er afborgun óbreytt en vextir og verðbætur hafa hækkað gríðarlega og lánsstaðan sömuleiðis. Ríkisstjórnin hefur reynt að þegja málið í hel og reynt að breyta umræðugrundvellinum svo hún þurfi ekki að svara til saka.

 

Ekki þekki ég Halldór Sigurþórsson, bifreiðasmið, en hann er ekki einn. Slíkir eru í tugþúsundatali, hinn þögli meirihluti þjóðarinnar sem lemur ekki potta og pönnur fyrir utan Alþingishúsið, skrifar ekki blogg né óhróður í athugasemdadálka frétta heldur ber harm sinn í hljóði og greiðir atkvæði með blýanti við kosningar. Það er þetta fólk sem ríkisstjórnin óttast og þess vegna reynir hún að þegja um forsendubrest íbúðalána og samstöðu með fjármálastofnunum.

 

Halldór skrifar í grein sinni eftirfarandi, en í því kristallast eiginlega sú undirliggjandi spurning hvort alþingismaðurinn sé eiginleg með meðvitund og hafa einhvern skilning á samfélaginu.

 

Hér eru nokkrar spurningar sem ég óska eftir svari við:

• Vilt þú virða Stjórnarskrá Íslands, Mannréttindasáttmála Evrópu, Mannréttindasáttmála Sameinuðu þjóðanna og aðra alþjóðasamninga um mannréttindi og neytendavernd sem Alþingi hefur samþykkt?
• Vilt þú virða Jónsbók frá 1281, tilskipun um áritun skuldabréfa frá 1798, tilskipun EU 93/13 frá 1. janúar 1994, lög um neytendalán 121 frá 1994 og öll þau lög sem fela í sér neytendavernd sem borgarar landsins eiga skilið samkvæmt lögum?
• Vilt þú lagfæra öll þau lög í landinu sem brjóta á stjórnarskrá Íslands og brjóta mannréttindi á borgurum landsins?
• Vilt þú vegna eftirlitsskyldu þinnar sjá til að framkvæmdavaldið á Íslandi virði lög landsins og hætti ólöglegum aðgerðum gegn íbúum Íslands?

Svar óskast innan 10 daga. Ef mér berst ekki svar lít ég svo á málið að svörin séu öll neikvæð. 

Atvinnumál og skuldamál heimila er banabitinn

Hreyfingin gerði eitt rangt og það var að halda að hægt væri að fá ríkisstjórnina til að taka sönsum í skuldamálum heimilanna.

Ríkisstjórnin á aðeins einn kost og hann er sá að segja af sér. Þó ekki sé hægt að færa nein rök fyrir því að ríkisstjórnin hafi staðið sig vel eru þó tvö mál sem verða banabiti hennar - og hún á það skilið. Annars vegar er það hirðuleysi í atvinnumálum; kæruleysi vegna atvinnulausra og áhugaleysi á uppbyggingu atvinnulífsins. Hins vegar er einbeittur vilji til að líta framhjá skuldamálum heimilanna og þeim forsendubresti sem varð við hrunið.

 

Ekkert samkomulag um stuðning

Vinstri grænir með eldflaugavörnum Nató

Litlar fréttir berast af leiðtogafundi Nato í Chicago aðrar en þær að forsætisráðherra Breta og kanslari Þjóðverja ásamt fleiri silkihúfum hafi horft á úrslitaleikinn í Meistarakeppninni síðasta laugardagskvöld og forseti Bandaríkjann skildi ekki leikinn.

Að þessu slepptu vekur það athygli að fyrir hönd íslensku ríkisstjórnarinnar hefur forsætisráðherra og utanríkisráðherra samþykkt að virkja fysta hlutann í sameiginlegu eldflaugavarnarkerfi auk þess að sameina krafta aðildarríkja í vörnunum.

Án þess að hafa fyrir því heimildir geri ég ráð fyrir að á síðasta ríkisstjórnarfundi hafi allir ráðherrar samþykkt að þetta eldflaugakerfi verði sett í gang. Ekki einu sinni Steingrímur J. Sigfússon, allsherjarráðherra, hafðu uppi mótmæli frekar en þegar ákveðið var að Nató gerði loftárásir á Líbýu í fyrra.

Þarf ekki að hefja opinbera rannsókn á þessum málum? 

Eða er staðan einfaldlega sú að flokkseigendafélagið í Vinstri grænum syngi einhuga „Ísland í Nató“, til viðbótar við hina bjargföstu trú að Ísland eigi heima í ESB.

Er vegum almennilega lokað?

Miðað við fjölda útlendra ferðamanna sem fara inn á lokað hálendisvegi hlýtur að vera eitthvað í ólagi með lokanirnar á sjálfum vegunum. Vegum þarf að loka af festu, sem sýnir að alvara liggi að baki. Ekki er nóg að henda einhverju litlu skilti sem á stendur „LOKAГ. 

Vegum þarf að loka með slá og keðju, helst þennig að lokunin nái út fyrir veginn beggja vegna. Að öðrum kosti er einfaldlega verið að segja að vegurinn sé svona „frekar lokaður en hitt“ ... 

Lenti í vanda á Lakavegi

Útlendir gantast með jarðfræðinginn

„Hey, you, Sikkfjuson ... You could as well be the finance minister of Greece ... ha, ha, ha ...“.

Svo er nú allsherjarmálaráðherra Íslands orðinn alræmdur að útlenskir gantast með það að hann gæti allt eins stjórnað efnahagsmálum á Grikklandi eins og hér heima. Og henta gaman af því og gera grín af manninum.

Fyrir nokkrum árum var enn meira grín gert af þáverandi fjármálaráðherra sem var dýrafræðingur að mennt. Þótti mörgum andstæðingum hans alveg ómögulegt að maður með slíka menntun gæti annast þetta mikilvæga embætti. Þegar jarðfræðingur komst í sama starfann gerði enginn að því grín - nema kannski útlenskir. Og þó. Þeir átta sig á að íslenski jarðfræðingurinn hefur farið samviskusamlega eftir kokkabókum Alþjóðagjaldeyrisstofnunarinnar. Hann er aukinheldur stuðningsmaður Evrópusambandsins og í þriðja lagi lætur hann samviskuna aldrei naga sig.

Ef til vill fylgdi því einhver alvara þegar þeir útlensku hlógu til íslenska ráðherrans og göntuðust með að hann gæti efalaust stjórnar efnahagnum á Grikkalandi. Held að meirihluti íslensku þjóðarinnar myndi hvetja manninn til þess að taka boðinu.

Engin rányrkja íslenskra útgerða við Afríku

Sagt hefur verið og skrifað að skip Íslendinganna séu í samkeppni við smábáta og beitt sé rányrkju og sóðaskap við auðlindina. Því er líka haldið fram að heimamenn hafi engan hag af veiðunum. Stundum er seilst svo langt að bera saman þessar veiðar og landhelgisbaráttu okkar Íslendinga en sá samanburður er út í hött eins og eftirfarandi staðreyndir sýna.

Þessi orð eru úr grein í Morgunblaðinu í dag eftir Hallgrím Hallgrímsson, fyrrverandi skipstjórnarmann, sem hefur mikla þekkingu á veiðum við Afríku. Í greininni hrekur hann fjölmiðlasögur um ofveiði og rányrkju íslenskra skipa við Máritaníu og víðar. Staðreyndin er sú að skáldskapur í fjölmiðlum er orðinn slíkur að lesendur vita minnst um hvar sannleikurinn liggur vegna þess að menn eins og Hallgrímur láta ekki heyra í sér.

Hann segir í Moggagreininni:

Í fyrsta lagi: Allhá veiðigjöld eru greidd heimamönnum og veiðarnar eru í fullri sátt og samvinnu við þarlend stjórnvöld. 

Í öðru lagi: 30% áhafna skipanna eru innfæddir sem njóta alla jafna aðbúnaðar og launa sem þeir ættu ekki annars kost á. Eftirlitsmenn frá Máritaníu eru einnig um borð í skipunum á veiðum.

 Í þriðja lagi: Íbúar Afríku fá hlutdeild í aflanum, enda er hann seldur til framhaldsvinnslu í þessum löndum og oftast endar hann á borðum Afríkubúa.

Í fjórða lagi: Skip í eigu Íslendinga landa öllum afla í Máritaníu. Í flestum tilfellum skapar það atvinnu fyrir innfædda.

Í fimmta lagi: Við hverja afskipun, er fátækum gefið ákveðið hlutfall af fyrsta flokks fiski. Hvort sú úthlutun skilar sér á rétta staði er háð stjórnvöldum hverju sinni og fyrir utan lögsögu þeirra sem að veiðunum standa og fiskinn gefa. Svona mætti lengi telja.

 Sé þetta raunin starfa íslenskar útgerðir á mjög ábyrgan hátt úti fyrir ströndum Afríku og með þessu eru gróusögurnar hraktar, vonandi í eitt skipti fyrir öll. En Hallgrímur bætir um betur er hann segir:

Íslensku skipin eru útbúin svokölluðum Argos- og Ais-staðsetningartækjum sem senda til gervitungla upplýsingar um auðkenni, staðsetningu, stefnu og hraða. Almenningur um heim allan og yfirvöld í viðkomandi landi hafa því fulla yfirsýn yfir aðgerðir og ferðir skipanna.

Fyrir um sex eða sjö árum átti ég þess kost að heimsækja íslenskt útgerðarfyrirtæki á Las Palmas á Kanaríeyju og undir leiðsögn framkvæmdastjórans var farið í afar áhugaverða skoðunarferð um fyrirtækið og sagt frá rekstri þess. Þetta fyrirtæki hefur nú verið sameinað öðru en það sem ég heyrði þar á sér samsvörun við fjölmargt af því sem Hallgrímur getur um í grein sinni.

 

 

Stapi er í Ritnum við Aðalvík.

Fæstir koma fyrir sig örnefninu Stapa í Aðalvík enda ekki furða, þar er svo sem ekki alfararleið. Hins vegar gæti verið að miklu fleiri þekki fjallið Rit, en milli þess og Straumnesfjals er Aðalvík.

Á meðfylgjandi mynd, sem svo sem er ekkert neitt sérstaklega góð, hef ég merkt inn þann stað sem ég held að sé Stapi.

Næst fyrir innan hann er Skálavík þar sem var búið til skamms tíma. Þar er ákaflega fallegur dalur og góð gönguleið á Ritinn. Raunar hef ég oftsinnis gengið af Darra sem er fjallið enn innar á myndinni. Á því eru rústir herstöðvar Breta. Þokkaleg gönguleið er þaðan og niður í Skáladal og svo er þaðan auðfarið upp á Ritinn. Í heildina er þetta stórkostleg gönguleið, dálítið brött og erfið en engu að síður eins sú skemmtilegasta á þessum slóðum.

Hvergi í fjölmiðlum í morgun hef ég komið auga á að starfsmenn þeirra hafi nennt að kanna kortið en taka upp athugasemdalaust frá heimamönnum örnefndið Stapi. Til að frétt komi nú að einhverju gagni þarf oft að vinna í henni. Eitt það auðveldasta og raunar einfaldasta í heimi er að kanna landakortið. 

---

Fékk meðfylgjandi mynd senda stuttu eftir að ég birti pistilinn. Hana tók G. Sigríður Jósefsdóttir og er af Ritnum, sem er lengst til hægri. Darri heitir fjallið sem ljósið fellur á fyrir miðri mynd og þar uppi er gamla herstöð Breta. Ég dró hring utanum staðinn sem nefndur er Stapinn. Hann er hægra megin við miðja mynd.  

Hrapaði þegar bandið slitnaði

Stjórnarþingmenn neita að ræða stjórnarskrármálið

Tökum eftir því að stjórnarþingmenn hafa ekkert að segja um tillögu um ráðgefandi skoðanakönnun um stjórnarskrármálið. Þeir láta eins og það sé ekki til. Vilja líklega hraða því í gegnum þingið án nokkurrar umræðu eða skoðunar. Þannig er virðingin á þeim bæ fyrir stjórnarskránni.

Ríkisstjórnin hefur bannað stjórnarþingmönnum að ræða málið. Um er að ræða alvarlega tilraun til að þagga það í hel. Aðeins ein skoðun er rétt og það er sú sem kemur fram í áliti stjórnlagaráðs. Fleiri skoðanir eru ekki leyfðar.

Svo á að leita álits þjóðarinnar. Á hverju? Jú, takmörkuðum hluta af því sem stjórnlagaráð hefur lagt fram.

Þetta er ekki rökleysa, bull sem ríkisstjórnin hefur lagt fram. Stenst enga röksemdafærslu. 

Talað í rúmar 35 klukkustundir

Skoðanakönnun um stjórnarskrá er óframkvæmanleg

Hvaða nafn er yfir þá stöðu þegar hluti þingsins ræðir stjórnarskrármálið út í hörgul en hinn situr hjá og leggur ekkert til umræðunnar. Þeir sem til máls taka telja þetta lýðræðislegar umræður. Þeir sem þruma úti í horni kalla umræðuna málþóf. 

Tillaga um ráðagefandi þjóðaratkvæðagreiðslu um stjórnarskrártillögu stjórnlagaráðs er undarleg og stenst ekki neina skoðun. Aftur á móti er ég hissa á því að enginn sérfræðimenntaður í skoðanakönnunum hafi lagt orð í belg og gagnrýnt aðferðafræði skoðanakönnunarinnar.

Lítum hér á tillögu meirihluta stjórnlaga- og eftirlitsnefndar Alþingis, hún er svona: 

1. Vilt þú að tillaga stjórnlagaráðs verði lögð fram sem frumvarp að nýrri stjórnarskrá eftir að hún hefur verið yfirfarin með tilliti til laga og alþjóðasamninga? 

 

• Já, ég vil að tillaga stjórnlagaráðs verði lögð fram sem frumvarp að nýrri stjórnarskrá eftir að hún hefur verið yfirfarin með tilliti til laga og alþjóðasamninga.
• Nei, ég vil ekki að tillaga stjórnlagaráðs verði lögð fram sem frumvarp að nýrri stjórnarskrá.
• Tek ekki afstöðu.

 

2. Einnig ertu beðin(n) um að svara nokkrum efnislegum spurningum um nýja stjórnarskrá.

 

1.  
   1. náttúruauðlindir lýstar þjóðareign ?
   2. ákvæði um þjóðkirkju Íslendinga óbreytt frá því sem nú er ?
   3. persónukjör í kosningum til Alþingis heimilað í meira mæli en nú er ?
   4. ákvæði um að atkvæði kjósenda alls staðar að af landinu vegi jafnt ?
   5. ákvæði um að tiltekið hlutfall kosningabærra manna geti krafist þess að mál fari í þjóðaratkvæðagreiðslu? Ef já, hve hátt finnst þér að þetta hlutfall ætti að vera? 

 

Í heild sinni virðist sem að reynt sé að þvinga fram samþykkt á tillögum stjórnarskrárnefndar. Valdir eru þessi vinsælu orð eins og náttúruauðlindir, þjóðareign, persónukjör, jafnt vægi atkvæða og svo framvegis. 

Maður getur eflaust spurn börn sín eða barnabörn í kringum fimm ára aldur þessara spurninga:

Hvaða litur finnst þér fallegastur? Finnst þér ekki grænn fallegur? Er ekki rauður líka fallegur? 

Og maður fær þá niðurstöðu sem óskað er eftir. Svo getum við ruglað með eftirfarandi fyrir óupplýst fólk:

Ertu ekki sammála því að öll dýrin í skóginum eigi að vera vinir? 

Svaraðu að auki eftirfarandi:

 

• Er lóan ekki mikilvægasta þjóðartáknið?
• Er ekki ástæða til að undanskilja refinn, hann er svo ferlega vondur við lömbin?
• Rjúpan er svo góður jólamatur er þá ekki ástæða til að gefa út veiðileyfi á hana?
• Finnst þér ekki örninn stórkostlegur? 

 

Af hverju er ég að gagnrýninn og geri í raun lítið úr þessari ráðgefandi þjóðaratkvæðagreiðslu?

Ástæðan er einfaldlega sú að tillögur stjórnlagaráðs um nýja stjórnarskrár eru langar og ítarlegar og þær verða ekki afgreiddar með einni eða tveimur spurningum. Slíkt er hvort tveggja vanvirðing við það merka plagg sem stjórnarskráin í raun er og móðgun við starf stjórnarskráráðs.

Sjálf er tillaga stjórnarskrárráðs um nýja stjórnarskrá í 113 greinum. Það segir sig sjálft að ekki er hægt að þvinga fram álit á heildinni.

Þvingunin heitir á enskri tungu „Take it or leave it.“ Slíkt eru óforsvaranleg vinnubrögð og minna helst á mafíutilboð í bíómynd, tilboð sem ekki er hægt að hafna. Þannig á ekki að vinna í lýðræðisþjóðfélagi.

Ráðgefandi þjóðaratkvæðagreiðsla í þessu formi er heimskuleg og villandi. Það hljóta allir að sjá sem einhverja skynsemi hafa.

Mér er til efs að nokkur þingmaður vilji afsala sér þeim sjálfsagða rétti að ræða þessar tillögur á nýkjörnu þingi, gera athugasemdir og breytingatillögur - hver svo sem niðurstöður ráðgefandi atkvæðagreiðslu verða.

Ástæðan er einföld. Atkvæðagreiðslan tekur ekki mið af öllum þessum 113 greinum sem stjórnlagaráð hefur lagt fram. Skoðanakönnun meðal þjóðarinnar á tillögum stjórnarskrárnefndar er óframkvæmanleg. Tvö þing eiga að taka afstöðu og kosningar á milli.

 

 

Þingfundur um stjórnarskrármál hafinn

Guðmundur átti frumkvæðið eða eitthvað annað

Frumkvæði kom frá okkur. Það er rétt. Ég veit þó ekki hvort frumkvæðið, með ákveðnum greini, hafi komið frá okkur. Það kom að minnsta kosti frumkvæði frá okkur og því var vel tekið og farið í þessa vinnu. Ég ætla ekki að gera lítið úr því að aðrir kunni að hafa haft sömu hugmyndir.

Þetta segir Guðmundur Steingrímsson, alþingismaður, í viðtali í Morgunblaðinu í morgun á bls. 4. Óskaplega er þetta nú grátbrosleg en í raun örvætningafull tilraun til að skreyta sig einhverri fjöður. Eða hvað sagði ekki maðurinn: Fyrst enginn hælir mér þá verð ég að gera það sjálfur.

Meira að segja ríkisstjórnin tekur ekkert mark á Guðmundi en misnotar hann eftir þörfum.