Bloggfćrslur mánađarins, ágúst 2008

Ramblađ á Römblunni

dsc_0132b.jpgRamblan stendur ekki undir nafni. Hún er miklu meira en uppţornađur árfarvegur eins og upprunalegt nafn hennar gefur til kynna. Hún er iđandi mannlíf, straumur lífs og ţjóđa.

Á staldri finnur mađur og heyrir fjölbreytileikann. Í bođaföllum ţessarar mannlegu elfar heyrist ţó fátt nema gleđi og fjör.

Sagt er ađ Barcelona sé sú borg á Spáni sem sé minnst spćnsk. Um ţađ veit ég manna minnst, fyrir mér er hún ekki svo ýkja framandi. Hún er alţjóđleg eins og La Rambla, hinn breiđa gata sem liggur ofan úr borg og niđur ađ höfn, lífsins leiđ. Ţar leika buskarar listir sínar, tónlistin ómar, stuttir og langir leikţćttir verđa til, mannlegar myndastyttur eru hreyfingalausar á götuhornum og skyndlega vilja einhverjar bregđa viđ og af barnslegri einlćgni hrekkur mađur í kút.

Stórkostlegt ađ finna hversu ótrúlegir tekjumöguleikar eru til á ekki stćrra svćđi. Afţreying, ţjónusta, skemmtun og menning.

Skopiđ er sjaldnast langt undan. Hvítmálađur mađur situr á klóseti á palli og ţykist lesa bók. Einhver kastar hálfri evru í kopp og sá hvítklćddi lítur upp og brosir. En brosiđ segir ekki alla söguna ţví um leiđ ţykist hann prumpa. Fretiđ heyrist hátt og snjallt, ef svo má ađ orđi komast, og hann fitjar upp á trýniđ og finnst eflaust fnykurinn slćmur. Áhorfendur skellihlćja og fleiri evrur rata í koppinn og aftur heyrist prump og nýjir áhorfendur hlćja.

Enginn dagur er öđrum líkur á ramblinu á Römblunni. Ţar er aldrei sama fólkiđ, allt tekur örum breytingu, alltaf má sjá eitthvađ nýtt og skemmtilegt ... Ósjálfrátt lađast mađur ađ ţessum straumi, mađur kastar sér útí'ann og verđur áreiđanlega ekki verri fyrir vikiđ.


Innskráning

Ath. Vinsamlegast kveikiđ á Javascript til ađ hefja innskráningu.

Hafđu samband